Zastanawiam się skąd u mnie ta podświadoma chęć niebycia.

Jak tylko nadarza mi się okazja od razu chowam się przed światem.

Naciągam czapkę na twarz tak, że wyglądam niczym bezgłowy jeździec.

Wsadzam pół twarzy i nos w wysoki golf i udaję, że zaciągam się perfumami.

Spływam po brzegu wanny, aż po samą szyję tak, że nawet dredów nie widać.

Zakrywam się cała kołdrą i wsuwam pod nią laptopa tworząc wigwam.

Ukrywam się w ramionach innych osób.

Jestem jak mała dziewczynka, która wstydząc się zadziera swą sukieneczkę i zakrywa nią twarz ukazując tym samym wszystkim swoje różowe majtki.

Bo łatwiej pokazać dupę niż twarz.